Historia  Starego Drawska - Drahimia

Stare Drawsko posiada     długą i ciekawą  historię. Już  w VII wieku na miejscu obecnych ruin zamku znajdował się  gród otoczony wałami drewniano-ziemnymi.

Pierwotna nazwa miejscowości  brzmiała  Drahim. W końcu  XIII wieku  osada znalazła się w rękach  joanitów. W 1366 r. Joannici sprzedali dobra i wraz z nimi wzniesiony  wcześniej  zamek w Drahimiu Kazimierzowi Wielkiemu. Wówczas  zamek drahimski  stał sie siedzibą  polskiego starostwa, najdalej na rubieży  brandenbursko-pomorskiej wysuniętej  polskiej placówki administracyjno-wojskowej. Zamek poważnie rozbudowany został za czasów Władysława  Jagiełły.

Ponad trzy wieki - do 1668 r. na zamku znajdowała się rezydencja  starostów  polskich. Starostami byli przedstawiciele co znaczniejszych rodów: Golców, Czarnkowskich, Ostrorogów,  Żarnowskich, Potockich.

Zamek niejednokrotnie był narażony na ataki obcych wojsk: w 1422 r. opanowali go na krótko Krzyżacy, w 1657 r. został częściowo spalony przez Szwedów. W 1658 r. pod Drahimiem miała miejsce duża koncentracja wojsk polskich pod wodzą
hetmana Stefana Czarnieckiego, spieszących na pomoc walczącej ze Szwedami Danii. W zamian za pomoc udzieloną  w walce przeciw Szwedom, starostwo drahimskie oddane zostało Brandenburgii w zastaw. W 1668 roku po abdykacji Jana Kazimierza, Drahim został zajęty przez Brandenburczyków. Od tego czasu zamek stał się pruską  strażnicą.  Spalony w czasie wojny siedmioletniej (1756-1763) i nie odbudowany popadł  w ruinę.

Dużą  atrakcją krajoznawczą  są  ruiny zamku położone  w centrum Drahimia dzisiejszego Starego Drawska. Zachowały się  tzw. mury kurtynowe wok󳂠 kwadratowego dziedzińca.  Ich wysokość  dochodzi do 12 m, grubość  do 1,5 m.

W murach wykonanych z cegły i częściowo z kamieni polnych widoczne  są otwory strzelnicze. W latach sześćdziesiątych  mury były  częściowo  rekonstruowane i zabezpieczone. Wewnątrz w części południowej widoczna jest ściana poprzeczna (pozostałość po  części  mieszkalnej), oraz odmurowana głazami studnia.  Niegdyś  do zamku wjeżdżało się  przez most zwodzony i bramę od strony jeziora Żerdno,  którędy  przebiegał  u stóp zamku trakt handlowy.

W czasie prowadzonych w latach sześćdziesiątych  prac archeologicznych odkryto wiele zabytków z różnych  czasów. Między innymi ujawniono wówczas,  że na zamku w XIV wieku (kiedy znajdował się  on w rękach joannitów) czynna była fałszywa mennica. Bito tu monety kilku państw  nie używając  szlachetnych metali. Znaleziono około  500 fałszywych monet.
U podnóża zamku przy parkingu znajduje się  ciekawa ekspozycja przygotowana przez muzeum w Koszalinie, obrazująca dzieje Drahimia i siedziby starostów polskich.